کسب رأی سلبی با تخریب رقبارهبر اندیشمند انقلاب چهاردهم خرداد در آیین سیوپنجمین سالروز ارتحال ملکوتی حضرت امام خمینی(ره) بار دیگر بر رعایت اخلاق انتخاباتی تأکید فرمودند و هشدار دادند: «بدگویی، تهمتزنی و لجنپراکنی کمکی به پیشرفت کارها نمیکند و به آبروی ملی لطمه میزند.»معظمله بارهاوبارها در انتخابات مختلف، نامزدها و هوادارانشان را نسبت به این مسئله زنهار دادهاند؛ ولی متأسفانه ورود برخی افکار و رفتارهای ماکیاولیستی ویژه دمکراسی غربی، هدف وسیله را توجیه میکند، موجب شده در ایام انتخابات، افراد حامی داوطلبان و در مناظرات، خود نامزدها حرفهایی بر زبان برانند و اقداماتی کنند که شایسته یک جامعه مؤمن مسلمان نیست.برای دستیافتن به مقام، هیچکس حق ندارد اقدام به اهانت به رقبا کند و با توهین و تحقیر، رأی کسب کند. رقبا باید بر برنامههای خود و اهدافی که در پی کسب آرای ملت قصد پیادهسازی آنها را دارند تمرکز کرده و درباره آن موارد سخن بگویند؛ درواقع رأی ایجابی داشته باشند، نه آنکه سعیشان گرفتن رأی سلبی با تخریب رقبا باشد.سیاست منهای اخلاق مشروعیت ندارداخلاق انتخاباتی بخشی از اخلاق سیاسی است؛ یعنی در سپهر سیاست اسلامی و تدبیر امور جامعه، یکی از مؤلفهها ابتنای کسب قدرت اجرایی بر رأی مردم در چهارچوب انتخابات است و رعایت اخلاق آن و شاخصهای اخلاقی آن، بخشی از اخلاق سیاسی را شکل میدهد. از منظر فلسفه سیاسی اسلام، اساسا سیاست منهای اخلاق مشروعیتی ندارد؛ یعنی اگر قدرتی خارج از چهارچوب اخلاق شکل بگیرد، در برخی موارد مانند مال نامشروعی است که کسی به دست آورده و در نگاه اسلام، این مال نامشروع یا مسئولیت نامشروع محکوم به زوال است؛ نه اینکه بتواند برای فرد راهگشا باشد و زمینه سعادت او را مهیا

«فرهنگ خدمت» خود کتابی است که به تفصیل باید دربارهاش نوشت و سید ابراهیم عزیز و متدین، کسی بود که نامش در صدر این کتاب جای گرفت؛ حالا او نیست اما آنچه که به یادگار نهاده، هست؛ نه اینکه برخی در بیان و شعار و سخن ادعا کنند که این خود دور از آن فرهنگ الهی و خادمانه است؛ بلکه به برکت همین عروج آسمانی، تشخیص اینکه چه کسی داعیهدار این فرهنگ است و آن را در باطن دارد و در عمل اجرا میدارد، بر عهده همان مردمی است که در شهادتش گریستند و به نیکی از او یاد میکنند.گفتند و نوشتند که رئیسجمهور شهید کار را برای دیگران سخت کرد اما از اتفاق باید گفت کار را برای دیگرانی که میخواهند این مسیر را ادامه دهند تسهیل کرد؛ او با کار و تلاش شبانهروزی و جاانداختن فرهنگ خدمت، گرههای زیادی را گشود تا نفر بعدی که قدم بر مسند خدمت جمهور مینهد، با استعانت از خداوند متعال، ولایت و همان فرهنگ پویا و ماندگار، راهی را که رفته ادامه دهد و ایران اسلامی را به قله نزدیک و نزدیکتر کند.اینجاست که انتخابات این دوره اهمیتی صدچندان مییابد و از طرف دیگر داشتن و ارتقای سواد رسانهای انتخاباتی، بهویژه برای عموم مردم و قشر جوان در این وانفسای فضای مجازی افسارگسیخته و رها، مهمتر و حیاتیتر میشود.آنجا که دیروز با نهایت بیشرمی و بیانصافی، نامزدی گفته چهل و اندی سال از انقلاب گذشته و کاری نشده و امروز در همان روز اول و دوم ثبتنام در وزارت کشور حاضر شده و ثبتنام کرده و به ایراد سخن هم پرداخته است! درست همینجاست که سواد رسانهی انتخاباتی ارزش و اهمیت پیدا میکند.امروز نقش فضای مجازی و رسانه از یک ابزار اطلاعرسانی انتشار اخبار فراتر رفته است و به عنوان مکمل فضای حقیقی و فیزیکی، تبدیل به شاخصی نقشآفرین در جهتدهی

سفر با یک عنکبوت بزرگداستان از جایی سروشکل خاص و فلسفی بهخود میگیرد که در شرایطی که نگاه دنیا به عملکرد جیکوب است همسرش لنکا که در تنهایی رنج میبرد، تصمیم میگیرد اعلام کند از جیکوب جدا خواهد شد؛ جیکوب تنها، مضطرب و سرگشته از مفهوم زندگی و در پی کشف راز کیهان در سفینه با موجودی باستانی آشنا میشود که ابتدا توهم بهنظر میرسد، اما این موجود که هانوس نام دارد ذهن جیکوب را بهواقعیات زندگی باز میکند و با نگاهی به گذشته جیکوب درصدد حل آینده او برمیآید.فیلم درونمایهای روانشناختی و پر از دیالوگهای فلسفی دارد و به اعماق ذهن شخصیت اصلی سفر میکند؛ کارگردانی هوشمندانه، درام آرامی با ارجاعات تاریخی بهاندازه و دقیق، بازی درونگرای شخصیت اصلی و موسیقی خوشنواز ماکس ریشر تجربهای لطیف و شاعرانه با ریتمی آرام را برای مخاطب رقم میزند که ورای آثار گیشهای روز دنیاست.اگر سینما را فرصتی برای تجربه آنچه دور از روزمره است میدانید، این فیلم انتخاب خوبی است، اما اگر خسته از زندگی کاری دنبال فرصتی برای سرگرمی هستید سراغ تماشای این فیلم نروید.در نقد فضانورداز بزرگترین مشکلات این فیلم حضور آدام سندلر در نقش یاکوب است هرچند مسئله این نیست که یک بازیگر کمدی، در نقشی جدی به کار گرفته شده است؛ چنین انتخابی میتوانست به نتیجهای درخشان ختم شود. مسئله حتی توانایی بازیگری سندلر هم نیست؛ ما عشق پریشان (Punch-Drunk Love) پل توماس اندرسون و الماسهای تراشنخورده (Uncut Gems) سفدیها را دیدهایم و میدانیم که سندلر، بازیگری مستعد است. مشکل این است که کمدین ۵۷ ساله، اساساً انتخاب غلطی برای نقش یاکوب بوده است. در غیاب هدایت شفاف یک کارگردان بزرگ، بهسختی میشود تشخیص داد که سندلر در هر صحنه، قصد انت

اگر سایر جوامع زمان، امام و اندیشههای بلندش را نه از پی غبار شیطنت، عناد، کینه و غرضورزی که خالص و زلال و واقعی درک میکردند، در آن صورت به میزان اعتقاد و اهمیت امام به دموکراسی واقعی پی میبردند.بهطورکلی در اندیشه سیاسی امام خمینی(ره) حکومت نهتنها از مردم جدا نیست، بلکه بهمثابه ابزاری پرقدرت در اختیار خواستههای مردم است؛ زیرا حکومت در نگاه ایشان جنبه ابزاری بهمنظور تحقق عدالت اجتماعی و به کمال و سعادت رساندن مردم دارد؛ پس حکومت از آن مردم است و مردم نیز بهوجودآورنده و ادامهدهنده و درنتیجه پشتیبان و یاور حکومت هستند؛ چراکه آن را از آن خود میدانند؛ به همین خاطر با پیروزی انقلاب اسلامی ایران و استقرار نظام جمهوری اسلامی در این کشور ایشان در برابر هرگونه سلطه، استبداد و دیکتاتوری یا تحجر و تفریط موضع روشنگرانهای گرفتند؛ بهعنوانمثال، در جایی با صدای رسا فرمودند: «میزان رأی ملت است.»امام(ره) همچنین در تعریف و تبیین نظام جمهوری اسلامی موردنظر خود با نگرشی کاربردی و عملیاتی، خطاب به مردم مسلمان ایران چنین میفرمایند: «امروز دیگر مثل سابق نیست که یک لیستی درست بکنند و بفرستند هر جا، اینها باید بشود؛ غیر از اینها نباید بشود. یا یک دسته مأمور بفرستند سر صندوقها هر کاری دلشان میخواهد بکنند. امروز اختیار دست خود شماهاست و احدی حق ندارد که تصرف بکند.» امام عزیز همچنین در دوران مبارزات در خصوص هدف قیام و مبارزه یا بیان جهتگیری انقلاب اسلامی ایران آشکارا فرمود: «در تمام زمینهها ما در مسیر منافع مردم گام برمیداریم و بر اساس صلاح مردم و در پاسخگویی به آرمان اسلامی عمل میکنیم.» ایشان در بیانی دیگر با صراحتی آشکار حکومت و دولت را در خدمت مردم میدانند و میفرمایند: «دولت م